خوش طبع شدن

خوش طبع شدن. [ خوَش ْ / خُش ْ طَ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) فکاهت. ( یادداشت مؤلف ).

فکاهت

💡 (صامتا) از دل عشاق محو صبر و ثبات تو خیالان همه خوش طبع و ظریفند نجات

💡 ده سال بر ولی اگر او میزبان بود خوش طبع تر بود، چو شود پیش میهمان

💡 در «مجالس النفائس» در باره او آمده: او از مردم متعین خراسان بود مردی پاکیزه روزگار و صحبت دیده و خوش طبع بود، و خطوط را نیک نویسد اما در لباس و عقد دستار بسیار تکلف میکند.

💡 ببرد از پری چهرهٔ زشت خوی زن دیو سیمای خوش طبع، گوی

💡 نارنک زاد غنچه خوش طبع ترک چشم در خیل صورت تو زده لاف یلدشی

💡 نسیم نیم شبم بر مشام بویی زد سحر شکفته و خوش طبع و تر دماغ شدم