لغت نامه دهخدا
( خوش آهنگی ) خوش آهنگی.[ خوَش ْ / خُش ْ هََ ] ( حامص مرکب ) خوش صدائی. خوش آوائی. || گوش نوازی. ملایمت آهنگ در استماع.
( خوش آهنگی ) خوش آهنگی.[ خوَش ْ / خُش ْ هََ ] ( حامص مرکب ) خوش صدائی. خوش آوائی. || گوش نوازی. ملایمت آهنگ در استماع.
( خوش آهنگی ) خوش صدائی خوش آوائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در زمستان روی چون گل جلوه کن تا کند بلبل خوش آهنگی پدید