لغت نامه دهخدا
خشکه کار. [ خ ُ ک َ / ک ِ ] ( اِ مرکب ) کارنو در کندن قنات، حفر قنات در قسمتهای خشک آن، مقابل آب ده. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خشکه کار. [ خ ُ ک َ / ک ِ ] ( اِ مرکب ) کارنو در کندن قنات، حفر قنات در قسمتهای خشک آن، مقابل آب ده. ( یادداشت بخط مؤلف ).
قسمتی از مجرای قنات که آب از کف و دیوارۀ آن تراوش نمی کند و فقط برای عبور آب کنده می شود.
کار نو در کندن قنات حفر قنات در قسمتهای خشک آن مقابل آب ده.