لغت نامه دهخدا
خرمیان ده. [ خ َ رِ ن ِ دِه ْ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه از آن کس که به او هر کس کار فرماید. حمارالحاجات. قُعَیِّدالحاجات. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خرمیان ده. [ خ َ رِ ن ِ دِه ْ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه از آن کس که به او هر کس کار فرماید. حمارالحاجات. قُعَیِّدالحاجات. ( یادداشت بخط مؤلف ).
کنایه از آن کس که باو هر کس کار فرماید حمار الحاجات.
💡 منکر ز برای چشم زخمت همچو سر خر میان بستان