لغت نامه دهخدا
حرام توشه. [ ح َ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) حرام خوار. نمکحرام. ( غیاث ). || دشنامی است، یعنی کسی که از قوت حرام و غیرمشروع پرورش یافته باشد.
حرام توشه
فرهنگ فارسی
حرام خوار نمکحرام
جمله سازی با حرام توشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خدایگانا خود جز ثنای چون توشهی حرام محض بود نظم گوهر شهوار
