بهشت مخالفان هوای نفس

[ویکی فقه] بهشت مخالفان هوای نفس (قرآن). مخالفت با هوای نفس یکی از کارهای مشکلی است که در صورتی که انسان بتواند با هوای نفس خود مقابله و مخالفت کند خداوند بهشت را برایش تضمین کرده است.
خداوند برای بازدارندگان نفس خویش، از هوا و هوس بهشت را تضمین کرده است همانطوری که در قرآن می فرماید:واما من خاف مقام ربه ونهی النفس عن الهوی• فان الجنة هی الماوی.و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد، •قطعاً بهشت جایگاه اوست!.سپس به ذکر اوصاف بهشتیان در دو جمله کوتاه و بسیار پر معنی پرداخته می فرماید ((اما کسی که از مقام پروردگارش بترسد و نفس را از هوا و هوس باز دارد..)). (و اما من خاف مقام ربه و نهی النفس عن الهوی ).((بهشت جایگاه و ماوای او است )) (فان الجنة هی الماوی ).آری شرط اول بهشتی شدن (( خوف )) ناشی از (( معرفت )) است، شناختن مقام پروردگار و ترسیدن از مخالفت فرمان او، شرط دوم که در حقیقت نتیجه شرط اول و میوه درخت معرفت و خوف است تسلط بر هوای نفس و باز داشتن آن از سرکشی، چرا که تمام گناهان و مفاسد و بدبختیها از هوای نفس سرچشمه می گیرد، هوای نفس بدترین بتی است که معبود واقع شده ((ابغض اله عبد علی وجه الارض الهوی )).

💡 چون همه عشق روی تست جمله رضای نفس ما کفر شده‌ست لاجرم ترک هوای نفس ما

💡 مضمون غزل‌های وی حکمت، موعظه و دعوت به ترک تعلّقات دنیایی و بیان عشق الهی است. قهر نفس او و دوری از هوای نفس، قهری و معمولی نیست. لامع در مقام سرکوبی نفس از مرحله عادت و معمولی پا را فراتر نهاده و قناعت را آفت طریقت شمرده و توقف در وادی ترک تعلقات راحجاب راه سالک می‌داند.

💡 شیخ گفت مرتعش گفت چندین حج کردم به تجرید بی‌زاد و بی‌دلو و بی‌چیزی، بدانستم که این همه بر هوای نفس کرده‌ام. گفتند چرا؟ گفت زیرا که مرا روزی مادر گفت سبوی آب برکش. من برکشیدم، مرا رنج آمد، دانستم کی این همه بر هوای نفس کرده‌ام.

💡 و گفت: نفسهاء خود را در راه هوای نفس خود صرف مکن بعد از آن برای هر که خواهی از موجودات صرف کن.

💡 سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم تا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

💡 عقال در عربی وسیله ای است که با آن پای شتر و یا هر چهارپای دیگری را می بندند که حرکت نکند و جایی نرود. این پابند "عُقُل" نام دارد. این ریشه کلمه عقل است. وجه تسمیه آن برای عقل آدمی، مهار انسان در مقابل هوای نفس و سرکشی ها و خواسته های خطاست.