برائت از مشرکین

[ویکی فقه] برائت از مشرکین، تعبیری قرآنی به مفهوم بیزاری و اجتناب از مشرکین و دشمنان مسلمانان و قطع پیوند با آنهاست. توسّعاً به فعالیتهایی که در بُعد سیاسی حج به صورت اجتماعی انجام می گیرد نیز اطلاق می شود.
در کتب لغت «برائت » را به معنای بیزاری و اجتناب، و گسستن پیوند و ارتباط دانسته اند.
تأکید قرآن بر ضرورت برائت از مشرکین
در آیات مختلف قرآن گذشته از نکوهش شدید «شرک » و مشرکان، و بیان عاقبت شوم آنها، تأکید بر ضرورت گسستن پیوند از مشرکان و توصیه جدّی به مقابله با آنان و به برائت انبیا از مشرکان و اعلان بیزاری آنها از «شرک » و «موضوع له شرک » تصریح شده است.
نمونه برائت از مشرکین در قرآن
نمونه بارز اعلام برائت از مشرکان در امتهای پیشین، بنابر قرآن حضرت ابراهیم علیه السلام و یارانش بودند که قاطعانه برائت خود را از مشرکان و بتهای آنها اعلام داشتند.
جنبه سیاسی برائت از مشرکین
...

💡 پس ديدگاه قرآن در اين مسئله روشن شد كه در صورتى عزادارى و بلند كردن صدا راجايز مى داند كه ظلمى به كسى شده باشد. اولين نتيجه اى كه از اين آيه در رابطه باعزادارى گرفته مى شود اين است كه در واقع عزادارى نوعى برائت از ظالمان است كهكسى به واسطه ظلمى كه به او شده فرياد كرده و بقيه را نيز آگاه سازد و ظالم را دراين ميان رسوا نمايد.

💡 پس از انتشار تکذیب‌نامهٔ سعید طوسی در خصوص ادعای اتهام تجاوز جنسی، برخی از منابع خبری، وجود حداقل سه شاکی در این پرونده را تأیید نمودند و اعلام کردند که شاکیان «ضمن برائت از رسانه‌های بیگانه» خواستار رسیدگی به پرونده توسط ریاست قوهٔ قضاییه شدند.

💡 پيروان كليساى ارتودوكس عقايد: برزخ، مفهوم بى آلايش، برائت از گمراهى و عدمامكان اشتباه پاپ را قبول ندارند، كشيشان اين فرقه ازدواج مى كنند، مراسم عبادى را بهزبان منطقه اى و كشورى كه در آن زندگى مى كنند، انجام مى دهند و تقديس و وحدت مؤمنان با دو قطعه نان معمولى و شراب اجرا مى گردد.(563)

💡 بعضى ديگر گفته اند: مرادشان اين بوده كه كتابى از آسمان بر آناننازل شود، و در آن برائت از عذاب و مژده نعمتى فراوان به آنان بدهد، تا ايمانبياورند، و گر نه همچنان بر كفر خود مى مانند. بعضى وجوهى ديگر گفته اند، كه ازسياق آيه به دور است، و بيانش ‍ گذشت.

💡 اين فرقه معتقد بود كه اعمال بندگان را خداوند مى كند. برائت از امام على را آشكارا برزبان نمى آورند، ولى ديگران را علنا ناسزا مى گفتند. و عقيده داشتند كه خير و شر بهقضا و قدر الهى بستگى دارد.