لغت نامه دهخدا
باد صدوبیست روزه. [ دِ ص َ دُ زَ / زِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نام بادی است موسمی که از نیمه جوزا ( خرداد ) وزد.
باد صدوبیست روزه. [ دِ ص َ دُ زَ / زِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نام بادی است موسمی که از نیمه جوزا ( خرداد ) وزد.
نام بادی است موسمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و گفت: دعوت صد و بیست و اند هزار پیغامبر علیه السلام همه حقست لیکن صفت خلق است چون حقیقت نشان کند نه حق ماند ونه باطل.
💡 صائب شاعری کثیرالشعر بود، شمار اشعار صائب را از شصت هزار تا صد و بیست هزار بیت گفتهاند. آثار صائب جز سه چهار هزار بیت قصیده و یک مثنوی کوتاه و ناقص به نام قندهارنامه و دو سه قطعه، همگی غزل است. افزون بر فارسی وی هفده غزل به ترکی آذربایجانی نیز دارد.
💡 در انتخابات سراسری که هر سه سال یکبار برگزار میشود، صد و بیست نماینده پارلمان این کشور انتخاب میشوند.
💡 دهه ۱۲۶۰ (پیش از میلاد) صد و بیست و ششمین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
💡 دهه ۱۲۲۰ (پیش از میلاد) صد و بیست و دومین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
💡 دهه ۱۲۳۰ (پیش از میلاد) صد و بیست و سومین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.