احمدشاه اول، دومین سلطان گجرات، فرزند تاتارخان و نوه مظفرشاه بود. وی در سال ۸۱۳ هجری قمری بر تخت سلطنت گجرات جلوس کرد و دوران حکومت خود را با تدبیر و شجاعت به پیش برد. پیشینه خانوادگی او و جایگاهش در سلسله سلطنتی گجرات، نشاندهنده اهمیت و نفوذ خاندان وی در آن دوره تاریخی است. سلطنت احمدشاه اول، بنا به منابع معتبر، بیش از دو دهه به طول انجامید و برخی از منابع مانند «طبقات سلاطین اسلام» مدت آن را از ۸۱۴ تا ۸۴۶ هجری قمری ذکر کردهاند، در حالی که «قاموس الاعلام» مدت حکومت وی را از ۸۱۳ تا ۸۴۷ هجری قمری گزارش کرده است. اختلاف اندک در سالهای آغاز و پایان سلطنت، نشاندهنده تفاوت در ثبت تاریخها و منابع تاریخی است که هر کدام بر اساس مدارک در دسترس نویسندگان زمان خود نگارش یافتهاند.
از مهمترین اقدامات و میراث احمدشاه اول، تأسیس شهر احمدآباد است که نه تنها مرکز حکومت او شد، بلکه بعدها به یکی از شهرهای مهم فرهنگی و اقتصادی گجرات تبدیل گردید. نقش او در توسعه شهری و تقویت ساختار حکومتی، جایگاه وی را در تاریخ گجرات تثبیت کرده و نام او را به عنوان بنیانگذار شهری ماندگار در تاریخ ثبت نموده است.