احمد بن عبدالکریم ترمانینی

[ویکی فقه] احمد بن عبدالکریم، مفسر، مفتی، متصوف و مؤلف اهل سنت بود.
در ۱۲۰۸ به دنیا آمد.
تحصیلات
در شش سالگی با پدرش به حلب هجرت کرد و به حفظ قرآن و خواندن دیگر علوم مقدماتی پرداخت، در ۱۲۳۰ برای تکمیل تحصیلات به قاهره رفت و در دانشگاه الازهر به تحصیل علوم عقلی و نقلی پرداخت. او در سلوک و طریقت روش خلوتیّه را از شیخ احمد صاوی اخذ کرد. پس از سیزده سال تحصیل در الازهر، در ۱۲۴۳ به حلب برگشت.
تدریس و فتوا
در ۱۲۵۰، پس از فوت برادرش محمد، متولی ایفای وظایف او در امر فتوا و تدریس شد و تا ۱۲۹۳ که درگذشت، به تدریس و فتوا و تألیف مشغول بود.
تالیفات
...

💡 سازنده ساعت باب اساعات، محمد بن عبدالکریم مؤید الدین ابوالفضل حارثی دمشقی مهندس بود که در بسیاری از علوم چون هندسه، ریاضی، نجوم و طب استاد بوده است. وی در سال ۵۵۹ هجری درگذشت.

💡 «ابوسعید محمد بن عبدالکریم سمعانی» (درگذشته به سال ۵۶۲ هجری قمری) در کتاب «الانساب» می‌نویسد: «جماعت بسیاری را در عراق در کوهستان حلوان و نواحی آن دید که ایزدی بودند و در دیه‌های آنجا به صورت مردم زاهد اقامت داشتند و گِلی به نام «حال» می‌خورند. این گل را برای تبرک از مرقد شیخ عدی برمی‌دارند و آن را با نان خمیر می‌کنند و به‌صورت قرص درآورده و گاه گاه می‌خورند و آن را «برات» نامند.»

💡 اندیشمند بزرگ دیگری که کلک به نقد مشاییان فرسود، محمد بن عبدالکریم شهرستانی بود. او مانند غزالی خراسانی بود و

💡 فاضل و راد و کریم امروز از ابناء کرام نیست الا تاج دین محمود بن عبدالکریم

💡 الملل و النحل که توسط محمد بن عبدالکریم شهرستانی به زبان عربی نوشته شده‌است.