ابن طاووس عبدالکریم بن احمد

💡 16- ابن طاووس، على بن موسى، اقبالالاعمال، ص 212؛ المجلسى، محمد باقر، بحارالانوار، ج 98، ص 413.

💡 و ايضا سيّد جليل، ابن طاووس در كتاب مذكور مى فرمايد: (شنيدم از كسى كه اسم او رانمى برم، مواصلتى ميان او و مولاى ما، مهدى صلوات اللّه عليه است كه اگر روا بودذكر آن، هرآينه چند جزو مى شد كه دلالت دارد بر وجود مقدّس آن جناب و حيات او معجزهاو.)

💡 شيخ طبرسى در (احتجاج ) و ابن طاووس در (كشف اليقين ) روايت كردند خطبه بليغهطولانى رسول خدا صلى الله عليه و آله را كه در حجة الوداع در غدير خم، در آن محضرعظيم خواندند و از جمله فقرات آن خطبه است:

💡 كان من عباد الله الصالحين، و نخبه الفقها الربانيين؛ كان ينطق بالحكمه و الكلمهالنافعه، دائم المراقبه لربه حتى حكى انه ربما سكت فى اثناء الحث و التدريسخوفا من عروض الغفله عن الحضور و التكلم فى الله. كان على منهاج السيد ابن طاووس. (69)

💡 گاهى بر برادر او سيّد جلال الدين بن محمّد نيز ابن طاووس اطلاق كنند. پدر امجد اوكتاب (كشف المحجّه ) را براى او تصنيف نمود.

💡 در اين روز، سنه 605، به قول (ابن اثير) وفات كرد به (حله ) شيخ زاهد عالم(ورام بن ابى فراس ) صاحب (تنبيه الخواطر) و او از بزرگان علماى اماميه و ازاحفاد (مالك اشتر) و جدامى (سيد ابن طاووس ) است.