غزوین
لغت نامه دهخدا
غزوین. [ غ َزْ ] ( اِخ ) نام شهری در ایران میان تهران و گیلان. قزوین با قاف معرب آن است، و شاید در اصل کزوین بوده و با غین و قاف مبدل آن است. ( از فرهنگ نظام ). اصل کلمه قزوین را کژوین و کشوین گفته اند و در لاروس کبیر کزبین و کزوین آمده است و بنا به تحقیقات اخیر اصل آن «کاسپین » است. رجوع به کلمه قزوین شود: چنانچ دو رستاق دستبی که یکی را دستبی ری میخوانند و آن دیگر را دستبی همدان، و هر دو را موسی بن بغا جمع کرد و هر دو را یک کوره گردانید، و غزوین نام نهاد. ( تاریخ قم ص 57 ).
جمله سازی با غزوین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دو رستاق دستبی که یکی را دستبی ری میخوانند و آن دیگری را دستبی همدان، و هر دو را موسی بن بغا جمع کرد وهر دو را یک کوره گردانید و غزوین نام نهاد.
💡 شهر غزوین یکی از شهرهای تاریخی و مهم در استان قزوین است که دارای معماری بسیار زیبا و میراث فرهنگی ارزشمندی برای گردشگران میباشد.
💡 سفر به مناطق اطراف غزوین فرصتی استثنایی برای آشنایی با تاریخ باستان ایران و مشاهده آثار باستانی است که از دورانهای مختلف باقی مانده است.
💡 اقتصاد شهر غزوین به دلیل موقعیت جغرافیایی مناسب و نزدیکی به پایتخت، پتانسیلهای بسیار بالایی برای توسعه صنایع مختلف و تجارت بینالمللی دارد.