اسفرورین

اسفرورین. [ ] ( اِخ ) قصبه ای جزء دهستان رامند بخش بوئین شهرستان قزوین، 26000 گزی شمال باختر بوئین، 18000 گزی راه شوسه. در جلگه معتدل. 3452تن سکنه. آب آن از رودخانه خررود. محصول آن غلات، کشمش، بادام، نخود، میوه جات. صنایع دستی آن جاجیم و جوال بافی. شغل اهالی زراعت. راه آن مالرو است، ماشین نیز میتوان برد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ص 12 ).

اِسفَروَرین ( به تاتی: سپرورین و اسپرورین ) نام شهری در شهرستان تاکستان در استان قزوین کشور ایران است.
نظر به وجود تپه باستانی داخل شهر اسفرورین می توان آن را مرکب گرفت از سپر ( حفاظ ) و ور ( دژ ) و علامت نسبت فارسی «ین». یعنی نام اسفرورین محل منسوب به دژ دفاعی بوده است. بر این اساس نام دو شهر اسفرورین و اسفراین را می توان مرکب از سپر ( حفاظ ) و یئون اوستایی ( یعنی جا ) یا علامت نسبت «این» به شمار آورد. یعنی در مجموع محل دارای حفاظ و سپر؛ گرچه نگارنده قبلاً با توجه به نام های کهن دیگر اسفراین، آن را از شکست دهنده ذلت و خواری گرفته است.
اسفرورین شهرستانی در مرکز دشت قزوین و در فاصله ۶۲ کیلومتری از مرکز استان واقع شده است. که از دید آب و هوایی نسبتاً سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمین های کشاورزی وجود دارد که بیشتر باغ های انگور هستند.
در باختر این شهرستان کوه های رامند و سیاه کوه واقع شده و رودخانهٔ خررود از آن منطقه می گذرد.
آیین های محلی در مورد اعیاد و جشن های برداشت محصول در منطقه اسفرورین وجود دارد که حکایت از ریشه در قدمت و فرهنگ و اصالت مردم دارد. تپه باستانی اسفرورین در مرکز شهر گویای فرهنگ و تمدن دیرینه ی این دیار است که از دیرباز زبان و فرهنگ خود را حفظ کرده اند.
انگور رهاورد این شهر است؛ و به علت آب و هوای مناسب یکی از شیرین ترین انگورهای دنیا در شهر اسفرورین به بار می نشیند و کشمش اسفرورین نیز از بالاترین درصد شهد در سطح کشور برخوردار است.
اسفرورین یکی از بزرگ ترین شهرستان های تات نشین ایران است و مردم آن به زبان تاتی از زبان های ایرانی شاخه شمال غربی سخن می گویند. پیشینه این زبان به دوران مادها بازمی گردد.
در پنجشنبه ۳ خرداد ۱۳۴۱، اولین قسمت از املاک مالکان بزرگ قزوین در اسفرورین توسط محمدرضا پهلوی تقسیم شد و اسناد مالکیت ۹۵۰ نفر از کشاورزان به نمایندگان آن ها داده شد. شاه در این مراسم اظهار خوشوقتی کرد که اصلاحات ارضی ایران، باعث پیشرفت اصول کشاورزی و ازدیاد تولید و عدالت اجتماعی شده است.

اِسفَروَرین
شهری در استان قزوین، شهرستان تاکستان، و مرکز اداری بخش اِسفَرورین. با ارتفاع ۱,۲۷۰متر، در دشتی در ۴۴کیلومتری جنوب غربی قزوین، سر راه تاکستان به شال، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل و خشک و جمعیت آن ۱۲,۱۱۳ نفر است (۱۳۸۵).

💡 بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش اسفرورین شهرستان تاکستان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۹۳۰۰ نفر بوده است.

💡 شهر تاکستان، الموت، اسفرورین، شال، زیاران، دانسفهان، سگزآباد، خیارج، خوزنین، ابراهیم‌آباد

💡 تپه علیرضا آباد مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای علیرضاآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 بخش اسفرورین بخشی در استان قزوین در شهرستان تاکستان ایران است. مرکز این بخش، شهر اسفرورین است.

💡 تپه خروزک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان اک، روستای خروزک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 دهستان خرم آباد نام دهستانی در بخش اسفرورین شهرستان تاکستان، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶٬۴۵۹ نفر (۱٬۵۴۵ خانوار) بوده‌است.