واژه «گهیان» یا «کهیان» به نام یک روستا در ایران اشاره دارد که در منابع محلی و جغرافیایی ثبت شده است. این روستا از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد و در ساختار اداری کشور به عنوان یک واحد روستایی شناخته میشود. کهیان در دهستانی به همین نام واقع شده و بر اساس سرشماری رسمی مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ دارای جمعیتی حدود ۳۸۴۸ نفر در قالب نزدیک به ۶۰۰ خانوار بوده است. بر اساس روایتهای محلی و گزارشهای شفاهی، این منطقه دارای پیشینهای طولانی و قدمتی در حدود هزار سال دانسته میشود که نشاندهنده سابقه سکونت پایدار در آن است. در برخی نقلها آمده است که ساکنان اولیه این منطقه از طوایف کوچرو مرتبط با استان فارس بودهاند که به تدریج در این ناحیه مستقر شدهاند. همچنین در گزارشهای محلی ذکر شده است که در گذشته این نواحی بخشی از قلمروهای وابسته به فارس محسوب میشده و بعدها به دلیل شرایط مناسب آبوهوایی و کشاورزی، پذیرای سکونت دائم شده است. در اسناد و روایتهای قدیمی، از ساکنان اولیه این منطقه با عنوان «طایفه کوهیانی» یا ساکنان کوه یاد شده که به موقعیت جغرافیایی آنان در مناطق کوهستانی اشاره دارد. در ترکیب جمعیتی این روستا، نام خانوادگیها و تیرههای مختلفی مانند قنبری، طهماسبی، رحیمی، تیموری، موسوی، کاظمی، خسروی، نجفی و منصوری گزارش شدهاند که نشاندهنده تنوع خویشاوندی در آن است. از نظر ساختار اجتماعی، اهالی این روستا عمدتاً به طوایف مرتبط با جانکی سردسیر و باب بختیاروند (بهداروند) بختیاری تعلق دارند که بخشی از ساختار ایلی منطقه را تشکیل میدهند.
گهیان
لغت نامه دهخدا
گهیان. [ گ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان جانکی بخش لردگان شهرستان شهرکرد. واقع در 18هزارگزی جنوب خاور لردگان و 10هزارگزی راه عمومی لردگان به پل کوه. محلی جلگه و جنگل و هوای آن معتدل و سکنه آن 540 تن است. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول عمده ٔآن ارزن، غلات، تنباکو، بادام، میوه جات و برنج است. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم و قالی بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).
