لغت نامه دهخدا
درزیه. [ دَ زی ی َ ] ( اِخ ) نام طایفه ای از خوارج و فداویه تیره ای از آنان است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
درزیه. [ دَ زی ی َ ] ( اِخ ) نام طایفه ای از خوارج و فداویه تیره ای از آنان است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
نام طایفهای از خوارج و فداویه تیره ای از آنان است
رجوع شود به:دروزیه
💡 شکیب در خانوادهای از طائفه درزیه متولد شد؛ و از قرار معلوم (درزیه) مذهب خاصی بودهاست و به کسی اجازه نمیدادند که وارد دینشان شود کما اینکه اجازه نمیدادند کسی خارج شود ولی وی بروش اهل سنت عبادت میکرد نماز میخواند و روزه میگرفت سایر اعمال عبادت را انجام میداد، مانند مسلمانان اهل تسنن انجام میداد همچنین با یک زن قفقازی ازدواج کرد.