خردبین

«خردبین» واژه‌ای است که برای توصیف فردی به کار می‌رود که به مسائل بسیار کوچک و کم‌اهمیت بیش از اندازه توجه می‌کند. چنین شخصی معمولاً در امور جزئی سخت‌گیری و وسواس نشان می‌دهد و تلاش می‌کند حتی در چیزهایی که اهمیت چندانی ندارند، به نوعی کمال و دقت افراطی برسد. خردبین بودن یعنی تمرکز بیش از حد بر جزئیات ریز و گاه بی‌اهمیت، به گونه‌ای که مسائل مهم‌تر نادیده گرفته می‌شوند. این ویژگی ممکن است باعث شود فرد در تصمیم‌گیری‌ها یا کارهای روزمره بیش از اندازه وقت و انرژی صرف جزئیات کند. در بسیاری از موارد، این صفت باعث دشواری در کارها و روابط می‌شود، زیرا فرد نمی‌تواند از برخی نقص‌های کوچک چشم‌پوشی کند. در زبان فارسی، «خردبین» بیشتر بار معنایی منفی دارد و به عنوان صفتی نکوهیده به کار می‌رود. این واژه به نوعی بیانگر تنگ‌نظری در توجه به مسائل ریز است. در متون اخلاقی نیز چنین رفتاری پسندیده دانسته نمی‌شود. بنابراین، خردبین به کسی گفته می‌شود که در مسائل ناچیز بیش از حد دقیق و سخت‌گیر است.