لغت نامه دهخدا
تئودلیت. [ ت ِ ءُ دُ ] ( فرانسوی، اِ ) تئودولیت. دستگاهی دارای آلیداد و دوربین برای نقشه برداری و سنجش زوایا در امور و اندازه گیری فواصل ستارگان بکار می رود. رجوع به ارتفاع سنج شود.
تئودلیت. [ ت ِ ءُ دُ ] ( فرانسوی، اِ ) تئودولیت. دستگاهی دارای آلیداد و دوربین برای نقشه برداری و سنجش زوایا در امور و اندازه گیری فواصل ستارگان بکار می رود. رجوع به ارتفاع سنج شود.
💡 آلیداد به شکل U ساخته شده و بدنه اصلی و مهمترین قسمت زاویهیاب را تشکیل میدهد و شامل محور افقی تئودلیت نیز هست. این قسمت حول محور اصلی یا محور قائم دستگاه نامیده میشود و به طور سمتی چرخش میکند. با چرخش آلیداد در سمت تلسکوپ نیز همراه آن حول محور اصلی میچرخد.