باخمرا

باخمرا. [ خ َ ] ( اِخ ) باخمری ̍. محلی است بین کوفه و واسط و واقعه معروف ابوجعفر منصور و ابراهیم بن عبداﷲ نوه امام حسن علیه السلام در این مکان بوقوع پیوسته و ابراهیم پسر امام بن عبداﷲبن حسن بن علی بن ابی طالب ( ع ) در اینجا بدرجه شهادت فائز شده و حال آرامگاهش زیارتگاه انام است. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ). رجوع به معجم البلدان و مراصدالاطلاع و ضحی الاسلام ص 286، 293 و تاریخ اسلام علی اکبر فیاض ص 184 شود.

تغییرمسیر به:
گریوز، آلفرد پرسیوال (۱۸۴۶ـ۱۹۳۱)

[ویکی فقه] باخَمْرا، قریه ای از ناحیه کوفه در عراق می باشد.
این قریه میان کوفه و واسط واقع بود. فاصله آن به کوفه نزدیک تر، و در ۱۶ یا ۱۷ فرسخی شرق این شهر قرار داشت. مسعودی آن را از سرزمین طَف ّ (از نواحی کوفه ) شمرده است، اما امروزه موقعیت باخمرا را نمی توان دقیقاً تعیین کرد. این نام در زبان آرامی به معنای خمخانه است.
سبب شهرت باخمرا
شهرت باخمرا به سبب جنگی است که در آن جا میان ابراهیم بن عبدالله (ه م )، از نوادگان امام حسن (ع )، و لشکر منصور خلیفه عباسی، روی داد و به «وقعه باخمری » معروف است. ابراهیم همزمان با آغاز بنای بغداد (اول رمضان ۱۴۵ق / ۲۳ نوامبر ۷۶۲م )، توسط منصور، در بصره قیام کرد و پس از بیعت گرفتن از مردم، بر شهر چیره شد و با فرستادن لشکریان و عاملان خود، بر اهواز، فارس و واسط نیز استیلا یافت و پس از آن آهنگ کوفه کرد. در ذیقعده ۱۴۵ در باخمرا میان او و لشکر عباسی به سرکردگی عیسی بن موسی، عم منصور جنگی سخت درگرفت. نخست پیروزی با سپاه ابراهیم بود، اما با حمله مجدد گروهی از لشکریان عیسی، ابراهیم بر اثر اصابت تیری درگذشت و جمعی از یارانش (۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر) که از زیدیه بودند، کشته شدند. بدین گونه، این نهضت علوی که اساس خلافت عباسی را سخت به مخاطره افکنده بود، درهم شکست. برخی باخمرا را «بدر الصغری » خوانده اند.
فتوای ابوحنیفه
ابوحنیفه، امام حنفیان نیز که به پیوستن به قیام ابراهیم فتوا داده بود، کشته شدگان در باخمرا را با شهدای بدر برابر دانسته است.
شهرت ابراهیم
...

💡 این قیام توسط بنوحسن از خاندان علی شکل گرفت. محمد در مدینه و برادرش ابراهیم در بصره بپاخاستند. محمد تنها دو هفته پس از قیام توسط منصور سرکوب و کشته شد. ابراهیم هم سه ماه پس از آن در باخمرا شکست خورد و کشته شد. سرکوب این قیام به تثبیت موقعیت عباسیان کمک کرد.

💡 و هـمچنين خبر داد از مقتل برادر محمّد ابراهيم در زمين باخمرا كه موضعى است مابين واسط وكوفه آنجا كه مى فرمايد: بِب اخَمْر آ يُقْتَلُ بَعْدَ اَنْ يَظْهَرَ وَ يُقْهَرُ بَعْدَ اَنَ يَقْهَرَ.