اولجا

لغت نامه دهخدا

اولجا. [ اُ ] ( ترکی، اِ ) اولجه. اسیر و بندی. ( ناظم الاطباء ). || غارت و غنیمت. ( ناظم الاطباء ) ( جهانگیری ): و آخرالامر قلعه نیز مستخلص شد و محترفه بسیار را اسیر کردند واولجای بی اندازه گرفتند. ( جامع التواریخ رشیدی ).

فرهنگ عمید

= اُلجا

فرهنگ فارسی

(اسم ) مال و جنس و اسیری که پس از تاخت و تاز و غارت از دشمنی گیرند چپاول.

جمله سازی با اولجا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آلجای خاتون آغا که برخی از مورخان او را اولجای ترکان نیز نامیده‌اند اولین همسر تیمور لنگ است.

💡 تیمور به سبب همین خویشاوندی در خانوادهٔ امیر حسین به «گورکان» (به معنای داماد) مشهور شد. با این حال دوستی تیمور با امیر حسین دیری نپایید و با مرگ اولجای ترکان، جنگ بین این دو امیر اجتناب‌ناپذیر شد. در آخرین نبرد، قلعهٔ هندوان نزدیک بلخ، به محاصرهٔ سپاه تیمور درآمد و امیر حسین مغلوب و به قتل رسید. با این پیروزی، تیمور در بلخ به فرمانروایی مستقل رسید (رمضان ۷۷۱ ه‍.ق / آوریل ۱۳۷۰ م) و خود را صاحبقران خواند. چهار تن از زنان امیر حسین را نیز به ازدواج خود درآورد و باقی را به سرداران بخشید. پس از آن به ماوراءالنهر رفت و سمرقند را پایتخت خویش ساخت.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران