دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مَسْرُوراً: خوشحال و شادمان
ریشه کلمه:
سرر (۴۴ بار)
شادی. راغب آن را شادی مکتوم در قلب گفته است. در این صورت معنای سرّ در آن ملحوظ است طبرسی ذیل آیه 11 سوره لنسان و 9 انشقاق گوید: سرور اعتقاد به وصول منافع است در آینده و قومی گفتهاند که آن فقط لذت قلب است. شرتونی در اقرب الموارد گفته: سرور و فرح و حبور در معنی نزدیک به هم اند لیکن سرور عبارت است از شادی خالص پوشیده در دل. و حبور آن است مه اثر آن در بشره صورت ظاهر شود و این هر دو در شادی پسندیده به کار میروند. اما فرح آن است که تکبر و خودبینی آورد و لذا مذموم است. سرور و حبور ناشی از قوّه تفکر و فرح ناشی از قوّه شهوت است. اقرب این سخن را از کلیّات ابوالبقاء نقل کرده. ولی آنچه درباره فرح گفته مورد تصدیق آن نیست آن را در شادی مذموم و غیره هر دو به کار برده است مثل. *. گاویست زرد پر رنگ بینندگان را شادمان کند. نضرة طراوت ظاهر و سرور شادی قلب است. یعنی در آنهاطراوت ظاهر و شادی دل قرار داد. و به سوی کسانش شادمان برگردد.
