قدر ناشناس

آن که قدر نیکویی و خدمت دیگران را نداند.

( صفت ) آنکه کار و فداکاری مردم را قدر نداند: تف باین خاک خسرو و روزگار قدر نشناس که تخم وفایش سر به ته حاصل می دهد.

💡 دنياى اسلام، بلكه دنياى بشريت سالم، درمقابل او خاضع است؛ اينهاست كه در تاريخ اثرش مى ماند. آن زهدش بود؛ آن عبادتشبود؛ آن شجاعتش ‍ بود؛ آن قاطعيتش در راه خدا بود؛ آن جايى كه لازم بود، با شمشير بهجان دشمنان حقيقت و دشمنان دين و دشمنان خدا مى افتاد و از هيچ چيز باك نداشت؛ ((لاتاءخذه فى اللّه لومة لائم ))؛ آن جايى كه آدمِ منحرفِ مضرِ مخلى بر سر راه حركت بهسوى خدا وجود داشت، شمشير او فيصله دهنده بود؛ آن جايى كه مظلومى بود، آن جايى كهمصلوب الحقى بود، اميرالمؤ منين به رقيقترين انسانهاتبديل مى شد. در روايتى هست كه آن قدر اميرالمؤ منين با دست خودش به دهان يتيمان غذاگذاشت كه يك نفر لابد مثلا جوانكى بوده گفت آرزو كرديم كاش ما هم يتيم مى شديمتا اميرالمؤ منين اين طور به ما لطف مى كرد! آن قدر ناشناس به خانه ى فقرا و مساكين وگرفتارها و از راه مانده ها سر زد كه معروف است كه بعد از ضربت خوردن آن حضرت،فهميدند كه آن انسانِ رحيم چه كسى بوده كه مى آمده است و او را نمى شناخته اند.