نابراورده

( نابرآورده ) نابرآورده. [ ب َ وَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) برنیاورده. بالانیاورده. برنکشیده. کوتاه. مقابل بلند.
- آواز نابرآورده؛ آوازی که از کوتاهی به لب نرسیده:
چو آگاه شد خسرو از راز اوی
وز آن نابرآورده آواز اوی.فردوسی.- دیوار نابرآورده:
مؤیدای فلکت ذره وار پرورده
به زیر سایه دیوار نابرآورده.سوزنی.

( نابرآورده ) ۱. برنیاورده، برنکشیده، بالا نیاورده.
۲. کوتاه.

( نابر آورده ) ( صفت ) ۱ - برنیاورده بالانیاورده برنکشیده: موید ای فلکت ذره وار پرورده بزیرسایه دیوارنابر آورده ٠ ( سوزنی ) ۲ - کوتاه: چو آگاه شد خسرو از راز اوی و زان نا بر آورده آواز اوی... ( شا. )