لغت نامه دهخدا
قبله گاه حاجت. [ ق ِ ل َ / ل ِ هَِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنکه حاجت ها برآورد. آنکه در خواستن نیازها بدو روی آورند:
چون قبله گاه حاجت عالم همین در است
صائب چرا گدای در دل نمیشوی.صائب ( از آنندراج ).
قبله گاه حاجت
فرهنگ فارسی
آنکه حاجت ها بر آورد آنکه در خواستن نیاز ها بدو روی آورند.
جمله سازی با قبله گاه حاجت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامت روی تو حجّت ماست، ای قبله گاه حاجت
