لغت نامه دهخدا
فیل افکن. [ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) فیل افکننده. پیل افکن. آنکه پیل را بر زمین زند و شکست دهد. پیل کش. رجوع به فیل و پیل افکن شود.
فیل افکن. [ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) فیل افکننده. پیل افکن. آنکه پیل را بر زمین زند و شکست دهد. پیل کش. رجوع به فیل و پیل افکن شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همه گردان فیل افکن همه مردان شیر اوژن همه چون رستم و بهمن همه چون طوس و چون دستان
💡 دگر گرد الماس زنگی بدی که فیل افکن و شیر جنگی بدی