فرخاری

فرخاری. [ ف َ ] ( ص نسبی ) منسوب به فرخار. ( یادداشت به خط مؤلف ):
برخوردن تو باشد از دولت و از نعمت
از مجلس شاهانه از لعبت فرخاری.منوچهری.چو بت ز کعبه نگونسار بر زمین افتند
به پیش قبله رویت بتان فرخاری.سعدی.رجوع به فرخار شود.

منسوب به فرخار

💡 تمام عشوه چو سیمینبران نوشادی همه کرشمه چو مه طلعتان فرخاری

💡 چو بت به کعبه نگونسار بر زمین افتد به پیش قبله رویت بتان فرخاری

💡 بیک شبیخون گیسو کشان بروم آری ز زنگبار دوصد ماه روی فرخاری

💡 اگر نهند به فرقش شهان با شوکت وگر کشند به چشمش بتان فرخاری

💡 درآمد شب بسان طره خوبان فرخاری وز آن پر مشک اذفر گشت روی صفحه غبرا

💡 بر خوردن تو باشد: از دولت و از نعمت از مجلس شاهانه، وز لعبت فرخاری