عنبر سای

عنبرسای. [ عَم ْ ب َ ] ( نف مرکب ) آنکه عنبر میساید. رجوع به عنبر ساییدن شود:
دولت سلطان بر هرکه بتابد نشگفت
گر شود باد هوا بر سر او عنبرسای.فرخی. || ( اِ مرکب ) وسیله ای که عنبر را در آن می ساییدند:
عمل بیار که رخت سرای آخرت است
نه عودسوز به کار آیدت نه عنبرسای.سعدی.

عنبر میساید وسیله ای که عنبر را در آن میساییدند

💡 با شکنج زلف مشک آسای عنبر سای تو هیچ بوئی می بری کامشب چو سودا کرده ایم

💡 ای نسیم لطفت عنبر سای وی زلال کرمت جان افزای

💡 باد گوهر فشان و عنبر سای که چمنراست کاروان سالار

💡 دولت سلطان بر هر که بتابد نشگفت گر شود باد هوا بر سر او عنبر سای

💡 هر دو عالم سایه زلفین عنبر سای او روی آن خورشید باشد آفتاب ملک و جاه

💡 دهان ابر لؤلؤ بیز عنبر سای هر ساعت ز مینا بر کشد لؤلؤ بنیل اندر دمد عنبر