عمادالدین نسیمی
لغت نامه دهخدا
عمادالدین نسیمی. [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ن َ ] ( اِخ ) ( سید... ) شیرازی، متخلص به نسیمی. وی از شعرا و عرفای شیراز بود که اصول طریقت را از سید شاه فضل شیرازی نعیمی فراگرفت و دیوان اشعارش بالغ بر سه هزار بیت است. او را در سال 837 هَ. ق. در شیراز به دار آویختند. ولی برخی گویند که وی در حلب به قتل رسید. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 193 از ریاض العارفین ص 402 ).
فرهنگ فارسی
شیرازی متخلص به نسمی وی از شعرا و عرفای شیراز بود که اصول طریقت را از سید شاه فضل شیرازی نعیمی فرا گرفت و دیوان اشعارش بالغ بر سه هزار بیت است
دانشنامه آزاد فارسی
رجوع شود به:نسیمی، عمادالدین علی (۷۷۱-۸۲۰ق)
جمله سازی با عمادالدین نسیمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از آثار مهمی که توکای محمدف خلق کرد، میتوان مجسمه نیم تنه برنز اختصاص یافته به جانبازان جنگ، مجسمههای «عادل قلیاف» - قهرمان اتحاد شوروی، «بهاءالدین میرزایف»، «س. امحدف» - قهرمان کار سوسیالیست که همگی در سال ۱۹۸۵ ایجاد شدند، مجسمه پرترهای صمد وورغون (۱۹۸۷)، مجسمه عمادالدین نسیمی (۱۹۷۹) و غیره… را شمرد.