لغت نامه دهخدا
عصار تبریزی. [ ع َص ْ صا رِ ت َ ] ( اِخ ) خواجه محمد عصار تبریزی. از مداحان شیخ اویس ایلکانی است، و غیر از این پادشاه امرای دیگر را نیز مدح گفته بود و قصاید بسیار در مدیحه داشت و عاقبت از این طرزسخن سرائی ملول شد و انزوا اختیار کرد و در آن حال بخواهش دوستی یک مثنوی به وزن خسرو و شیرین نظامی بنام مهر و مشتری در سال 778 هَ.ق. منظوم کرد. وفاتش بسال 784 رخ داد. ( از تاریخ مغول عباس اقبال ص 553 ).