لغت نامه دهخدا
عشق پرستی. [ ع ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) عشقبازی به حد افراط. پرستش عشق. دلدادگی مفرط:
اول کاین عشق پرستی نبود
در عدم آوازه هستی نبود.نظامی.
عشق پرستی. [ ع ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) عشقبازی به حد افراط. پرستش عشق. دلدادگی مفرط:
اول کاین عشق پرستی نبود
در عدم آوازه هستی نبود.نظامی.
عشقبازی بحد افراط پرستش عشق
💡 ناممکن است عشق پرستی و عافیت کاندر طریق عشق پرستی عوایق است
💡 خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست جان ندارد که دلش از پی دل داری نیست