طینی

طینی. [ نی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب بفروشنده ٔگِل ِ شور که مردم آن را میخورند. ( انساب سمعانی ).

💡 به روز جلوه ملایک تو را سجود کنند بنشنوند ز ابلیسیان که تو طینی

💡 ز آدمی که بود بی مثل و ندید دیده ابلیس جز طینی ندید

💡 وطن مر تو را در جهان برین است تو هرچند امروز در تیره طینی

💡 همزاد روح پاکی گرچه زآب و خاکی عم زاد حور عینی گرچه ز ماء و طینی

💡 عقل گفتا ملک نهادی هست زبده نوع مائی و طینی

💡 ترا آن دیده نبود ور نه دلدار تجلی کرده از هر ماء و طینی