طرفیت

طرفیت. [ طَ رَ فی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) روبارو و مقابل و مواجه شدن. طرف بودن.

(طَ رَ یَّ ) (اِمص. ) مأخوذ از عربی به معانی ۱ - روبرو شدن. ۲ - دشمنی، رویارویی.

۱ - مواجه شدن مقابل گردیدن. ۲ - دشمنی عداوت.

مأخوذ از عربی به معانی
روبرو شدن.
دشمنی، رویارویی.

💡 «در زمان حکومت ظل السلطان در اصفهان و مقبولیت و مرجعیت عامه شیخ محمد تقی نجفی و مخالفت آنها با پدرم، و طرفیت تجاری برادرم علی محمد با یک تاجر بابی، باعث این اتهام شد. در آن موقع ظل السلطان برای تصاحب اموال و املاک مردم، و آقانجفی بواسطه حفظ موقعیت مذهبی خود دیگران را به اتهام بابی بودن از میدان بدر می‌کردند. امین السلطان به‌طور مزاح گفته بود: در اصفهان هم املاک حاجی میرزا هادی بابی شده‌است.»