صوفیی

💡 صوفیی را گفت خواجهٔ سیم‌پاش ای قدمهای ترا جانم فراش

💡 صوفیی گفت آنک او بودت پدر هرگزش این روز هم نامد به سر

💡 صوفیی راه یقین می پیمود پا به میدان توکل می سود

💡 صوفیی می‌رفت چون بی‌حاصلی زد قفای محکمش سنگین دلی

💡 قول قوال چون بدین منوال گرم شد جست صوفیی فی الحال

💡 صوفیی را گفت مردی نامدار کای اخی چون می‌گذاری روزگار