صلیب عیسی

💡 مطابق روایت عهد جدید، عیسی را بعد از محاکمه توسط رومیان و یهودیان، درحالی‌که صلیب خود را حمل می‌کرد به گلگتا بردند؛ مسیری که طی کردند را به صورت سنتی راه اندوه می‌نامند. به گفتهٔ سه انجیل هم‌نوا، رومیان شخصی به نام شمعون قیروانی را مجبور کردند در حمل صلیب عیسی را یاری کند. در لوقا، عیسی به زنانی که به دنبالش می‌آمدند و گریه می‌کردند می‌گوید «برای من گریه نکنید، بلکه به خاطر خود و فرزندانتان اشک بریزید.» در گلگتا، به او شرابی مخلوط با مُرِّ مکی یا حنظل دادند تا درد را احساس نکند، اما او در متی و مرقس، این پیشنهاد را رد می‌کند.

💡 سنگسار در عهدعتیق نوعی مجازات مرگ بود. گاه برای هشدار جدی به متخلفین اجساد بر درختی باقی می‌ماندند (یوشع ۱۰:۲۶، تثنیه ۲۱:۲۲–۲۳). یهودیان مرگ این اشخاص را به مثابهٔ لعنت خدا بر زندگی‌شان می‌انگاشتند (غلاطیان ۳:۱۳). صلیب عیسی مطابق اشارات عهد جدید یادآور درختی است که در عهدعتیق سمبل لعنت و حقارت بود (اعمال ۵:۳۰، ۱۰:۳۹، اول پطرس ۲:۲۴).

💡 در بسیاری از کلیساهای قدیمی، نماد صلیب عیسی بر روی دیوارها و در ورودی‌ها حک شده است تا یادآور آموزه‌های مسیحیت برای پیروان باشد.

💡 هنر دوران قرون وسطی به طور گسترده‌ای از تصویرسازی صلیب عیسی برای بیان مفاهیم معنوی و مذهبی در آثار هنری و معماری خود استفاده می‌کرد.

💡 برخی از آثار هنرمندان مشهور جهان، با دقت بسیار زیاد و جزئیات فراوان، نماد صلیب عیسی را در تابلوهای مذهبی خود به تصویر کشیده‌اند.