لغت نامه دهخدا
صدارس. [ ص َ / ص ِ رَ / رِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) جائی که آواز تا بدانجا رسد. رجوع به صدا شود.
صدارس. [ ص َ / ص ِ رَ / رِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) جائی که آواز تا بدانجا رسد. رجوع به صدا شود.
جائی که آواز تا بدانجا رسد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حال بايد ديد علت اين دو اختلاف چيست ؟ اما تفاوتاول علتش اين است كه هر دو تعبير يعنى تعبير (كونوا عبادا لى ) و تعبير (يامركم...) هر دو اگر به كسى تعلق بگيرد، قطعا بهاهل كتاب و به عرب موجود در ايام نزول اين دو آيه تعلق مى گيرد، چيزى كه هست از آنجاكه در آيه اولى تعبير (بگويد) آمده و گفتن بر رودرروئى دلالت دارد و موجودين درايام نزول رو در روى عيسى (عليه السلام ) و هيچ پيغمبرى ديگر نبودند، لذا نفرمود:(به شما بگويد)، بلكه فرمود: (به مردم بگويد) به خلاف تعبير (و لايامركم ) در آيه دوم كه امر كردن مستلزم رو در رو بودن نيست، با غيبت هم مى سازد،چون امرى كه از ناحيه پيغمبرى به نياكان آن امت تعلق گرفته باشد به اخلاف هم درصورتى كه با نياكان يك قوم و يك امت باشند تعلق مى گيرد و اماقول هر جا استعمال شود اين معنا به ذهن مى دود كه شخصى گوينده بوده و شخصى و يااشخاصى ديگر شنونده او بوده اند، و اين مستلزم مشافهه و رودرروئى و حضور شنوندهدر صدارس گوينده است، مگر آنكه در موردى از مواردستعمال، منظور از (قول ) صرف فهماندن باشد.
💡 مقدارى كه حمله مى كرد و آنها را دور مى ساخت بر مى گشت، مى آمد در آن نقطه اى كه آنرا مركز قرار داده بود، آن نقطه، نقطه اى بود كه صدارس به حرم بود.