شولستان

شولستان. [ ل ِ ] ( اِخ ) بلوکی از توابع شاپور کازرون که طایفه ممسنی از ایلهای فارس در آنجا ساکن اند. هوایش سرد است. ( از فرهنگ فارسی معین ). ابن بطوطه که در سال 730 هَ. ق. کازرون را دیده است گوید اطراف کازرون را بلادالشول گویند و امروز به شولستان معروف است. ( سرزمینهای خلافت شرقی لسترنج ص 288 ). «بلادالشول » نام بلوکی است در فارس. این ناحیه در دوره ساسانیان داخل در منطقه شاپورخوره بود و قصبه آن را شاپور اول بنا نهاد و در سال 23 هَ. ق. / 643 م. عثمان بن ابی العاص این منطقه را به تصرف درآورد. شولستان پس از یک دوره ویرانی مجدداً در عهد اتابک چاولی ( متوفی در 510 هَ. ق. دست نشانده سلجوقیان آبادگردید و در اواخر دوره صفویه یا پس از قیام نادر جنگجویان لر ممسنی شولستان را تصرف نمودند و این ناحیه بدیشان منسوب گردید و اینک آن را بلوک ممسنی خوانند که مساحت آن 100 * 60 میل مربع و محدود است از مشرق به کام فیروز و اردکان و از شمال و غرب زرگرد و لرستان و کهگیلویه و از جنوب کازرون و کوه مره شگفت. رجوع به دایرة المعارف اسلام، جغرافی غرب ایران ص 44، تاریخ عصر حافظ ج 1 ( فهرست اعلام )، تاریخ گزیده ( فهرست اعلام )، نزهةالقلوب ج 3 ص 70، تاریخ مغول، روضات الجنات ص 408 و حبیب السیر چ تهران ص 92، 102 و 107 شود.

بلوکی از توابع شاپور کازرون که طایفه ممسنی از ایلهای فارس در آنجا ساکن اند. هوایش سرد است.

رجوع شود به:ممسنی، شهرستان

💡 لرهای ممسنی، طایفه‌ای از بومیان جنوب زاگرس بودند که به دامداری و کوچ مشغول بوده و بنا به روایت های مختلف و دلایلی چند از جمله همین کوچرو و جنگجو بودن، به دنبال یافتن مرتع و جایگاهی درخورتر برای زندگی به منطقه شولستان وارد شده، بومیان این منطقه را سرکوب کرده و خود بر این منطقه که امروزه به همین نام یعنی ممسنی خوانده می شود مسلط شدند. که در سال های اخیر نیز طایفه رستم در قالب شهرستانی مستقل تحت عنوان شهرستان رستم، از طایفه ممسنی جدا شد. ممسنی ها دارای آداب و رسوم خاص و فرهنگی مشترک با سایر همزبانان لر خویش مثل بختیاری ها و بویراحمدیها هستند.