لغت نامه دهخدا
شهنامه خوان. [ ش َ م َ / م ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) شاهنامه خوان. که شاهنامه خواند به آواز در مجالس:
ز شاهان چنو کس نپرورد چرخ
شنیدستم این من ز شهنامه خوان.فرخی.رجوع به شاهنامه خوان شود.
شهنامه خوان. [ ش َ م َ / م ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) شاهنامه خوان. که شاهنامه خواند به آواز در مجالس:
ز شاهان چنو کس نپرورد چرخ
شنیدستم این من ز شهنامه خوان.فرخی.رجوع به شاهنامه خوان شود.
شاهنامه خوان که شاهنامه خواند به آواز در مجالس.
💡 باز شهنامه خوانی از محمود روح فردوسی از تو ناخشنود
💡 همراه درویشان کجا هم صحبت سلطان کجا از مثنوی گوید کسی شهنامه خوانی بهتر است؟