لغت نامه دهخدا
شب چک. [ ش َ ب ِ چ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شبچه. شب برات را گویند که شب پانزدهم شعبان است زیراکه چک به معنی برات است. ( برهان ). شب پانزدهم شعبان که شب برات هم گفته میشود. ( فرهنگ نظام ). شب برات که شب پانزدهم شعبان بود. ( ناظم الاطباء ):
چراغان در شب چک آنچنان شد
که گیتی رشک هفتم آسمان شد.رودکی ( ؟ ).|| صاحب آنندراج گوید: گفته اند شب چک به معنی شب برات نیست بلکه به معنی آن نوشته ای است که برای اجازه عبور در شب، عسس و شحنه و حاکم و پاسبان شب به دست کسی دهند که کشیکچیان او را مانع نشوند و بگذارندبه جایی که خواهد برود و در این ایام او را اسم شب گویند. ( از آنندراج ).
