شاهیه

لغت نامه دهخدا

( شاهیة ) شاهیة. [ ی َ ] ( ع اِ ) باز شکاری. ( ناظم الاطباء ).
شاهیة. [ هی ی َ ] ( اِخ ) نام سلسله ای از سلاطین خوارزم که نسبت خود به کیخسرو می کردند و آفریغ که سلسله آل آفریغ بدو منسوب است یکی از افراد این سلسله است. ( آثارالباقیة چ ساخائو ص 35 س 9 ) ( الجماهر فی معرفة الجواهر ص 82 ). و رجوع به آل آفریغ شود.

فرهنگ فارسی

باز شکاری

جمله سازی با شاهیه

💡 قسمتی از جزء سوم این مجموعه، شامل تاریخ دولت‌های شیعی از آل بویه تا قطب شاهیه به سال ۱۳۴۲ قمری (۱۹۲۴ میلادی) در ۱۵۶ صفحه در چاپخانه مجلس، به هزینة سیدحسن مدرس به چاپ رسید. سپس جزء چهارم آن، تاریخ وزیران و امیران شیعه، توسط علی جواهر الکلام عموزاده مؤلف ترجمه و به سال ۱۳۰۷ خورشیدی در همان چاپخانه چاپ شد.

💡 این کتاب در بخش «هخامنشیان» با این توصیف آغاز می‌شود که اولین امپراتوری دنیا در اوج خود از ترکیه و سواحل دریای اژه در غرب تا آسیای مرکزی و هند در شرق امتداد داشت. دستاوردهای هخامنشیان عبارت بود از : ساخت جاده شاهیه اولین سیستم خبررسانی و اقتصاد پولی متمرکز، اما شاید بزرگ‌ترین دهش امپراتوری به نوع بشر منشور حقوق بشر کورش و احترام او به تنوع دینی، فرهنگی و زبانی موجود در امپراتوری بود.

ورژن یعنی چه؟
ورژن یعنی چه؟
فراخوانی یعنی چه؟
فراخوانی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز