سیهی

سیهی. [ ی َ ] ( حامص ) سیاه بودن:
صحبت ابلهان چو دیگ تهی است
از درون خالی از برون سیهی است.سنایی.به اندکی سیهی بر سرم سپاس نهند
بشرط آنکه دگر درد سر نیارم پیش.انوری.

سیاه بودن

💡 لشکر فقر شود منهزم از ساحت دهر چون کند خیل سخا از سر کلکت سیهی

💡 چون دود و چون شبه سیهی و دل مرا چون نار تفته‌ای و چو الماس سفته‌ای

💡 ما را به بلای سیهی‌کرد مقابل یارب‌که بسوزد کف آیینه‌گر داغ

💡 تازه است دایم از سیهی داغ عندلیب در گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است

💡 از طرهٔ مشگینت روز سیهی دارم باشد که شبی بینم بر گردن خویشش غل