سیه بهار

سیه بهار. [ ی َه ْ ب َ ] ( اِ مرکب ) بهار سبزه. بعضی گویند که در بلاد سردسیر در ایام ربیع سبزه کشت که از زیر برف از پس سردی و سیرآبی بغایت سبز مایل به کبودی و سیاهی بیرون می آید آنراسیه بهار گویند. ( غیاث اللغات ). ترکیب قلب است به معنی بهار به افراط. ( آنندراج ). بهاری که بارندگی در آن زیاده از اندازه باشد. ( ناظم الاطباء ):
هزار رنگ ز گلزاردر کنار من است
جنون کجاست که جوش سیه بهار من است.حضرت شیخ ( از آنندراج ).سیه بهار جنون آمده ست در فالم
بشانه زلف پریشان یار میگیرم.ایضاً ( از آنندراج ).

بهار سبزه. و بعضی گویند که در بلاد سردسیر در ایام ربیع سبزه کشت که از زیر برف از پس سردی و سیر آبی بغایت سبز مایل بکبودی و سیاهی بیرون میاید آنرا سیه بهار گویند.

💡 ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مرا سواد سنبل خط، شد سیه بهار مرا

💡 هزار رنگ گل داغ در کنار من است جنون کجاست که جوش سیه بهار من است؟

💡 از خرمی نماند اثر در ریاض هند در برگریز روی نهاد آن سیه بهار