سر کشیده

سرکشیده. [ س َک َ / ک ِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) روئیده. بالاآمده: و کشت های سبز سرکشیده را به حصار نرشخ اندر می آوردند و کار بر مسلمانان سخت شد. ( تاریخ بخارا ).

روئیده بالا آمده

💡 ز خاکِ کُشتة او سر کشیده شعلة شوق ترا خیال که شمع سر مزار شکفت

💡 تو سر کشیده و من طوقِ وفا به گردن ساکن که اسبِ حسنت ناگه به سر درآید

💡 از تیغ موج حادثه آبگون سپهر بر سر کشیده اند شررها سپر ز سنگ

💡 دلا بپرس که آن روشنی دیده کجاست بهارخرم و آن سرو سر کشیده کجاست؟

💡 نه دست برده به تاراج خانهٔ مسکین نه سر کشیده ز فرمان ایزد داور