بی مبدا

بی مبدا. [ م َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مبدا = مبداء «عربی » ) بی آغاز:
زمانی کز فلک زاید زمان نابوده چون باشد
زمان بی جود اوموجود و ناموجود و بی مبدا.ناصرخسرو.رجوع به مبداء شود.

بی آغاز.

💡 ذاتیست بی نهایت و بی مبدا باشد عیان چه فایده تبیین را

💡 بشهر وحدت از جزو تا بکل همه اوست که هست باقی و بی مختمست بی مبدا