زمزمی

زمزمی. [ زَ زَ ] ( ص نسبی ) آوندی که پر از آب زمزم باشد. ( ناظم الاطباء ).
زمزمی. [ زَ زَ ] ( ص نسبی ) منسوب است به زمزم که چاه معروفی است در مسجدالحرام. ( از انساب سمعانی ). رجوع به زمزم شود.

منسوب است به زمزم که چاه معروفی است در مسجد الله الحرام.

💡 عطش بادیه و جوع بیابان دارم جرعه زمزمی از چاه زنخدان تو بس

💡 ز آن شعله که هر خرام دودش دارد لب زمزمی ثناگوی

💡 چشمه ای خواهم به سان زمزمی کوته از وی دست هر نامحرمی

💡 گر چشمهٔ زمزمی و گر آب حیات آخر به دل خاک فروخواهی شد

💡 به افسون هنرن چشمه بگشای درون هر مسلمان زمزمی هست

💡 خودی دادم ز خود نامحرمی را گشادم در گل او زمزمی را