زمال

زمال. [ زِ / زَ ] ( ع مص ) لنگان بر یک پهلو دویدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
زمال. [ زِ ] ( ع مص ) لنگان راه رفتن از نشاط. ( منتهی الارب ). از نشاط لنگان لنگان راه رفتن. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
زمال. [ زِ ] ( ع اِمص ) لنگی شتر. || ( اِ ) لفافه توشه دان. ج، زُمُل، اَزمِلَة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
زمال. [ زُم ْ ما ] ( ع ص ) زُمّالَة. ضعیف بددل ترسنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

ضعیف بد دل ترسیده

💡 اهل حق را سزد که در همه سال وقت محصول خود زمال حلال

💡 هر کس که بجاه تو بد اندیشد دل زود زمال و جاه بر گیرد

💡 کسی که پرورش تن ز پر و بال تو یافت بعز و ناز کم آمد ورا ز جاه و زمال

💡 بدان ره اندر، معروف شهرهایی بود تهی ز مردم و انباشته زمال تجار

💡 بباید به احسان همی کوشداو زمال کسان چشم را پوشد او

💡 ز جاه او غنیم چو ن زمال او غنیم بدین دوجاه و جیهم میانه اشکال