لغت نامه دهخدا
روار. [ رَ ] ( اِ ) خدمتکار محبوسان وزندانیان را گویند، و به این معنی با زای نقطه دار هم آمده است. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). مصحف زَوار است. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). رجوع به زَوار شود.
روار
فرهنگ فارسی
خدمتکار محبوسان و زندانیان را گویند و باین معنی بازای نقطه دار هم آمده است
جمله سازی با روار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 روار و زنان نای زرین زدند سراپرده بر پشت پروین زدند
💡 تا گشت سمند روار در اخگر این سودا گویند ممکن سعدی جان در سر این سودا
💡 چو دید آتش پیکانش دام صحرائی دو اسبه در پی او شد همی سمند روار
