ره نوردی

ره نوردی. [ رَه ْ ن َ وَ ] ( حامص مرکب ) راه نوردی. عمل رهنورد.( یادداشت مؤلف ). رجوع به رهنورد و راهنوردی شود.

راه نوردی. عمل ره نورد.

💡 اگرچه عاشقی معشوقه گردی ز عشق خود کنی این ره نوردی

💡 گفتا سخن ز بی‌سر و پایان نه زیرکی‌ست با قیس ره نوردی شبدیز گفته‌اند

💡 شنو از وقت گر خود ره نوردی شناسی گر که قدر وقت مردی

💡 از رفیقان سفر ماندم عقب فرسنگها یاد از آن روزی که پای ره نوردی داشتم