رمیح

رمیح. [ رِ ] ( ازع، اِ ) ممال رِماح. رجوع به رِماح شود:
بفرمود شاه جهان [ کیخسرو ] تا سلیح
بیارند تیغ و سنان و رمیح.فردوسی.
رمیح. [ رُ م َ ] ( ع اِ ) نره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

نره

💡 غلامی و اسبی و دستی سلیح دو تا تیغ هندی و یکی رمیح

💡 بپوشید گلشاه دست سلیح ببر در حسام و به کف در رمیح

💡 پدر نیز پنهان شد اندر سلیح ببر در حسام و به کف در رمیح

💡 بدادش یکی خوب دستی سلیح یکی تیغ هندی و یکی رمیح

💡 همی خواست از وی تمامی سلیح ستور و سلب با حسام و رمیح

💡 بفرمود شاه جهان تا سلیح بیارند تیغ و سنان و رمیح