دین الهی

دین الهی.[ ن ِ اِ لا ] ( اِخ ) دینی که اکبر شاه، پادشاه هند درسال 1582 م. بیاری ابوالفضل بن مبارک پدید آورد. این دین مبتنی بر اسلام بود و در آن آنچه را که در ادیان دیگر پسندیده میداشتند داخل کردند در این دین به بردباری و مدارا نسبت بصاحبان ادیان و مذاهب توصیه شده و ازدواج اطفال، زناشوئی با اقربا و تعدد زوجات و کشتن حیوانات و خوردن گوشت مکروه، سوزاندن زنان بیوه که رسم هندوان بود مذموم، صرف مشروبات الکلی مشروط، قمار و فحشا محدود و روزه و حج ممنوع شده بود. پس ازاکبرشاه این دین متروک ماند. ( فرهنگ فارسی معین ).

دینی که اکبر شاه پادشاه هند در سال ۱۵۸۲ م. بیاری ابوالفضل مبارک پدید آورد. این دین مبتنی بر اسلام بود و در آن آنچه را که در ادیان دیگر پسندیده میدانستند داخل کردند. در این دین بردباری و مدارا نسبت بصاحبان ادیان و مذاهب توصیه شده. ازدواج اطفال و زناشوئی با اقربا و تعدد زوجات ممنوع است.کشتن حیوانات و خوردن کوشت مکروه سوزاندن زنان بیوه که رسم هندوان بود مذموم صرف مشروبات الکلی مشروط قمار و فحشا محدود و روزه و حج ممنوع شده بود.
دینی که اکبر شاه پادشاه هند در سال ۱۵۸۲ م. بیاری ابو الفضل بن مبارک پدید آورد.

💡 ولسلی هیگ، مستشرق اسکاتلندی، نیز ایجاد دین الهی توسط اکبر و مشاورانش را به خاطر غرور فرمانرواییش می‌داند. وحید غزنوی، پژوهشگر معاصر، خود را خلیفهٔ خداوند نامیدن اکبر را باعث افزایش چاپلوسان در اطراف او می‌داند، که موجب شد اکبر پس از مدتی از پیروانش بخواهد در برابرش فروتن باشند و کسانی که او را می‌ستاییدند را تهدید به مجازات کرد.

💡 از سوی دیگر از زمان سلطنت بابر و همایون در بلخ، پیروان تصوف به خاطر ذوق و توجه‌شان به ادبیات و هنر، در دربار شاهان گورکانی حضور یافتند.[یادداشت‌ها ۵] بسیاری از عقاید اکبرشاه تحت تأثیر تصوف و شاخه‌های گوناگونش بود. به‌طور مثال آثار آداب ذکر گفتن صوفیان، باورشان بر نیل به لقاءالله و تقوی داشتن، تزکیهٔ نفس، و گفته‌های ابن عربی، دربارهٔ بررسی باورهای مشترک ادیان بزرگ و منشأ یگانهٔ آن‌ها، جیلی دربارهٔ انسان کامل، سهروردی دربارهٔ نور و معین‌الدین چشتی دربارهٔ تسامح مذاهب را می‌توان در دین الهی مشاهده کرد.