دوچاری

لغت نامه دهخدا

دوچاری. [ دُ ] ( حامص مرکب ) دچار بودن:
برد با من میان راه تنگی
دوچاری او دوچاری او دوچاری.مولوی.

فرهنگ فارسی

دچار بودن.

جمله سازی با دوچاری

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 کدام میر اجل دیده‌ای که با او هم اجل نخورد دوچاری درین سپنج سرا

💡 بزد با من میان راه تنگی دوچاری و دوچاری و دوچاری

💡 تصمیمات بدون برنامه‌ریزی دقیق می‌تواند خسارت دوچاری به اقتصاد کشور وارد کند که جبران آن سال‌ها زمان و انرژی بسیار زیادی می‌طلبد.

💡 اگر ما در این پروژه دقت نکنیم، ممکن است با هزینه‌های دوچاری روبرو شویم که بودجه کل سال را به کلی از بین می‌برد.

💡 تلاش‌های بیهوده او برای اصلاح اشتباهات قبلی، در نهایت منجر به دوچاری شکست در مسیر رسیدن به هدف نهایی و موفقیت شد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران