دهن دوخته
مترادفها
ساکت، خاموش
متضادها
سخنگو، پرحرف
لغت نامه دهخدا
دهن دوخته. [دَ هََ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) که دهان از گفتن بربندد. دهان بسته. زبان بسته. خاموشی گزیده:
کم سخنی دید دهن دوخته
چشم و زبانی ادب آموخته.نظامی.و رجوع به دهن دوختن شود.
فرهنگ فارسی
که دهان از گفتن بربندد.
جمله سازی با دهن دوخته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پلنگان و شیران آموخته به زنجیر زرین دهن دوخته
💡 ایمن از زخم زبان شد ز خموشی صائب نیست اندیشه ز سوزن دهن دوخته را
💡 او در برابر آن اتهامات بیاساس، مثل کسی که دهن دوخته باشد سکوت کرد و سعی نکرد برای اثبات بیگناهی خود با کسی بحث کند.
💡 وقتی شاهد آن صحنه عجیب و غریب بود، از شدت شوک و حیرت انگار که دهن دوخته باشد و نتوانست حتی یک کلمه هم بگوید.
💡 او در آن جلسه بسیار مهم، مثل کسی که دهن دوخته باشد فقط به شنیدن نظرات دیگران اکتفا کرد و هیچ نظر شخصی ارائه نداد.